Verstoppertje spelen

De kunst van het spel is om niet gevonden te worden. Hoe beter je jezelf verstopt, hoe moeilijker wordt het voor de ander om jou te vinden. Hoe ingewikkeld wordt het in ons volwassen leven.

Of juist niet?

Is het dat we in ons volwassen bestaan, steeds meer zijn gaan uitblinken in het verstoppen van onszelf en dat we maar zelden ons daadwerkelijk willen tonen aan de ander?

We verstoppen ons achter werk, achter eigen bedachte normen, vaak onhaalbare gedachtes en doelen, slikken ons verhaal in, uit angst, want stel je voor dat we gevonden worden. Reageren of overdreven emotioneel of juist heel kil, rationeel en afstandelijk. Want we mogen niet écht worden gezien!

Op de vraag wat zijn minst goede eigenschap was, antwoordde van de week een kandidaat met: “ Ik ga voor een twaalf”.

Ik keek hem niet begrijpend aan en de uitleg was dat hij de lat voor zichzelf hoog legt. In de feedback die ik hem een paar dagen later gaf, zei ik tegen hem, dat hij zichzelf een doel stelt, waar echt niemand bekend mee is.

Het zinnetje die we vaak gebruiken, luidt: “Geef het een cijfer tussen de 1 en de 10, waarbij 1 het laagst en 10 het hoogst.”

Wanneer we het zo stellen, dan bestaat het getal 12 dus niet eens in deze context.

In zijn uitleg over het getal 12, benoemde de kandidaat dat het realiseren van dit doel, hem dan ook voor onoverkomelijke situaties heeft gebracht. Ten koste van zichzelf, vooral.

AUW! Denk ik dan. Dat moet toch pijn doen, of hebben gedaan. Verstoppen kennen we tegenwoordig in verschillende vormen en gedaantes.

Ik deed het op mijn werk, verstopte me achter grote stapels werk. Ik deed het in de liefde en verschool me achter een facade van mooie, maar oppervlakkige en vaak lege verhalen en vluchtte weg om niet gevonden te hoeven worden.

In mijn theatercollege AUW! praat en zing ik over wat verstoppen en wegvluchten voor de werkelijkheid met mij heeft gedaan en welke consequenties dat met zich meebrengt.

Vandaag de dag telt voor mij nog maar één ding, namelijk: ‘What you see, is what you get’…

Vijf jaar speelde ik mezelf in mijn eerste theatervoorstelling Ik ook van mij, op vrijdag 20 maart a.s in theater Inter Amicos in Dordrecht, ben ik mezelf.Mocht je verhinderd zijn, op vrijdag 3 april heb je een nieuwe kans in kleintheater Zwaan, in Gouda. Kaartverkoop voor beide dagen is begonnen!