1 maart

13 jaar geleden schreef ik mijn allereerste blog. Als start van het zelfstandig ondernemerschap. Begonnen op mijn werkkamer, vanuit huis.

Op 1 maart 2008.

37 jaar, vol met dromen en ambities. Niet één maar op dat moment , zelfs twee zakelijke initiatieven waar ik mijn naam aan had verbonden. 13 is in dit opzicht geen ongeluksgetal. Wanneer ik die retoriek zou volgen dan kan ik bij andere getallen ook een ongelukkig gevoel krijgen.

Nu is het maart 2021 en heel wat wijze lessen verder, sta ik weer aan het begin. Niet zozeer iets nieuws, maar ik ga verder waar ik in de voorbije 13 jaar heb gewerkt. In de eerste plaats aan mezelf.

Voor mij staat dit jaar in het teken van drie doelen:

  • Onder de naam Divers Talent, professionals plaatsen en/of detacheren binnen gemeentes
  • Een leuke, nieuwe interim opdracht als corporate recruiter, bijvoorkeur ook binnen een gemeente
  • En… last but not least… en dat zijn eigenlijk twee doelen ineen, namelijk mijn boek AUW! en de bijbehorende theatercollege (W)AUW! en voor beide geldt: meer promoten, meer boeken verkopen en als het allemaal weer mag, samen met mijn neef, toeren door Nederland.

De rode draad die er doorheen loopt is een werkwoord: ‘Doorbreken’…

Als interimmer word ik vaak gevraagd om een recruitmentproces vorm te geven, op te zetten en daarmee moet ik bestaande processen doorbreken om succesvol te kunnen zijn. Managers moeten dingen los willen laten, ik moet het vertrouwen winnen, resultaat boeken, nieuwe collega’s werven.

Met Divers Talent wil ik iets doorbreken, zowel voor het jonge talent wat net de arbeidsmarkt op komt alsmede de ervaren krachten, met een rugzak aan werkervaring. Beiden hebben als overeenkomst dat ze niet over gemeentelijke ervaring beschikken.
Maar de vijver waar de verschillende ambtenaren of ervaren zzp-ers met gemeentelijke ervaring in rondzwemmen, die is wel leeg, dus daar moet iets doorbroken worden.

Tot slot: mijn boek en theatercollege.

Het boek is vorig jaar verschenen, met als doel om mijn stilte te doorbreken. Mijn stilte ging in dit geval over mijn liefdesleven die een flinke deuk op is gelopen en waar ik over heb willen schrijven. Corona stak daar een stokje voor. En daarmee voelde ik ook de schroom om ermee naar buiten te gaan. Dat gáát veranderen, en maak ik van mijn hart geen moordkuil meer. 🙂 

Liefde is namelijk, in deze bizarre tijd waarin we leven, het bindmiddel en dat moet eruit!
En in het gesprek voor het programma Zin in Zondag van de bibliotheek van Alphen aan den Rijn zet ik mijn volgende stap naar buiten… 

Want het verstillen is heel goed, naar binnen gaan, in onszelf. Om dat vervolgens weer in ons leven, in ons werk toe te passen, met  vallen en opstaan, in alle kwetsbaarheid, onzekerheid en twijfel. Ik heb het onder meer door studie, mezelf aangeleerd en 2021 gaat mij en jou verder helpen om elkaar ambities en talenten te laten zien.